زبان بدن

دنیای امروز، دنیای ارتباطات است و روش‌های ارتباطی، بسیار گسترده‌تر از قبل شده و ما از ابزارهای مختلفی برای ایجاد این ارتباط استفاده می‌کنیم.ازجمله‌ی این شیوه‌های ارتباطی که انسان‌های قرن جدید به اهمیت و ارزش واقعی آن پی برده‌اند، زبانی‌ست با نام زبان بدن.

زبان بدن به مجموعه‌ی رفتار و حرکات فیزیکی اعضای بدن گفته می‌شود که ارتباطی غیرکلامی را با اطرافیان برقرار می‌کند. این زبان، بخش مهمی از شخصیت ماست که باید نسبت به آن آگاهی کافی داشته باشیم.

جالب است بدانید وقتی دو فرد مدت مدیدی  با هم گفت‌وگو می‌کنند و به نقاط مشترکی می‌رسند غیر از کلمات و الفاظ، حرکات یکدیگر را هم تقلید و تکرار می‌کنند.

در این مقاله سعی داریم درباره‌ی بخشی از حالات و حرکات فیزیکی بدن که بر شیوه‌ی عملکرد و احساساتمان تاثیرگذار است، صحبت کنیم:

۱. دست‌به‌سینه ایستادن

دست به سینه ایستادن، حالتی‌ست که به شما احساس مصمم بودن می‌دهد. حالتی که کارآفرینان به آن نیاز دارند.

۲. لبخندزدن

حالات منفی مثل دهن‌کجی، اَخم کردن و یا مواردی شبیه به این به مغز شما این پیام را می‌دهد که کاری که در حال انجامش هستید کاری دشوار است و عکس العمل بدن شما ترشح هورمون کورتیزول و افزایش استرس و تبعات ناخوشایند آن  است. پس لبخند بزنید و به مبارزه با استرس بروید و این حس خوب را به دیگران نیز منتقل کنید.

۳. ایستادن با زاویه نسبت به‌طرف مقابل

زمانی‌که در هنگام گفت‌وگو تنش ایجاد می‌شود مواجه‌ی چهره‌به‌چهره شاید مشکل را بیشتر کند. در این‌حالت  فقط کمی نسبت به طرف مقابل زاویه بگیرید، تا با کاهش هرگونه تنش، فضا را آرام‌تر کنید.

۴.درازکشیدن

قطعاً منظور ما، دراز کشیدن وسط یک مذاکره‌ی رسمی نیست. براساس تحقیقات جمعی از  محقیقن گرامی، در زمانی که شما ایستاده‌اید هورمون آدرنالین ترشح می‌شود و این هورمون مانع از شکل‌گیری افکار خلاقانه در ذهن می‌گردد. از این رو توصیه می‌شود برای رسیدن به خلاقیت و نوآوری دراز بکشید.

۵. راه‌رفتن

شکل راه‌رفتنِ شما اطلاعات خاصی را به دیگران متقل می‌کند. اشخاصی که خیلی سریع راه می‌روند در نگاه دیگران مصمم و هدفمند به‌نظر می‌رسند و این‌طور برمی‌آید که باید به‌جای مهمی بروند. زمانی‌که شما گام‌های بلند برمی‌دارید و کمر را راست و سر را بالا نگاه می‌دارید، مخاطب فردی مطمئن و صریح را در برابر خود می‌بیند؛ و برعکس زمانی که از شما  گام‌هایی کوتاه و شانه‌هایی قوز کرده می‌بینند شما را فردی ترسو و آسیب پذیر می‌پندارند.

۶. نگاه‌کردن به اطراف

معمولا زمانی که یک فرد سعی دارد چیزی را به یاد بیاورد نگاه خود را به بالا می‌دوزد؛ چون تلاش می‌کند آن را در ذهن خود تصویر کند.

۷.پلک زدن

به‌طور طبیعی هرفرد در هر دقیقه ۶تا۸ بار پلک می‌زند و این تعداد در زمان استرس افزایش پیدا می‌کند. همین موضوع در یک جلسه‌ی رسمی، استرس شما را به مخاطبان نشان می‌دهد و به بقیه می‌فهماند شما از لحاظ روانی در آرامش نیستید. پس کمتر پلک بزنید.

۸.بستن چشم‌ها

زمانی که چشمان خود  را می‌بندید یا با دستانتان آن‌ها را پنهان می‌کنید یعنی مغز می‌خواهد از دیدن بعضی از عواملی که در مقابل ما قرار دارد جلوگیری کند. این درست مثل زمانی‌ست که شما برای نشنیدن صداهای گوش‌خراش، گوش‌هایتان را می‌گیرید.

۹.بی‌قراری

هرگاه در یک موقعیت رسمی با مو و یا لباستان کلنجار می‌روید یا اینکه با درب خودکار یا سکه‌های جیبتان بازی می‌کنید درواقع علایم  روشنی‌ست که شما را عصبی و بی‌قرار نشان می‌دهد. پس بهتر است برای ایجاد تاثیر خوب برروی مخاطب، از این حرکات در  مواقع رسمی به‌شدت پرهیز کنید.

۱۰. تکان‌دادن مداوم پاها

حتما برایتان پیش آمده که وقتی نشسته‌اید پاهایتان را روی هم بی‌اندازید و مرتب یکی از آن‌ها را تکان دهید. این نوع حرکات درواقع به آرام‌شدن تنش درونی شما کمک می‌کند و هرچقدر شدت این تنش بیشتر باشد میزان این حرکات نیز بیشتر است. همچنین این وضعیت در جای دیگری هم اتفاق می‌افتد و آن زمانی است ‌که می‌خواهید سریع‌تر از شرایطی که در آن هستید نجات پیدا کنید. مثال این موضوع درست وقتی‌ست که شما در مطب دکتر نشستید و منتظرید تا نوبتتان شود.

۱۱. مدل موی نامتعارف

در مورد آخر به مدل موهای نامتعارف و خاص و تاثیر آن در ذهن افراد می‌پردازیم:

مدل و یا رنگ موی غیر عادی می‌تواند بیانگر موارد زیادی باشد؛ مثل اینکه فرد گرایشات هنری یا مدگرایانه دارد یا اینکه آدم ماجراجویی‌ست.تمایل به جلب توجه و منحصربه‌فرد بودن یا پیروی از سبکی خاص در  زندگی هم از مواردی هستند که می‌توان به آن‌ها توجه کرد.

و کلام آخر اینکه:

معمولاً بهترین شیوه در  هنگام گفت‌وگو و مذاکره، این است که با زاویه‌ی نود درجه و نه مستقیم در روبروی هم قرار بگیریم. به همین جهت است که بهترین میـز برای مذاکـره یک میز گـرد است نه یک میز چهـارگوش. بهتر است زمانی‌که به صحبت‌های دیگران گوش می‌کنید کمی به سمت جلو خم شوید و به طرف مقابل نشان دهید که به سخنانش توجه و علاقه‌ی کافی دارید. هرچند باید مراقب باشید که در این کار افراط نکنید و بیشتر از هفتاد وپنج درجه خم نشوید. چون با این کار فرد مقابل را در تنگنا قرار می‌دهید. از تماس چشمی غافل نشوید و آن را به‌طور مناسب با گوینده حفظ کنید. البته افراط در تماس چشمی هم می‌تواند موجب اعمال فشار به طرف مقابل شود.